"Publikacja zawiera bogaty wybór afiszy, fotografii, plakatów, rysunków i obrazów polskich oraz żydowskich twórców, którzy upamiętniali w ten sposób powstanie w getcie warszawskim. Autorzy esejów prezentują zupełnie nowe ustalenia, pozwalające między innymi spojrzeć na estetykę socrealizmu inaczej niż jak na niechciane dziedzictwo. Całość dopełnia antologia wierszy poświęconych powstaniu. Po raz pierwszy zobaczyłem socrealistyczne obrazy olejne z lat 50. poświęcone powstaniu w getcie warszawskim niecałe dziesięć lat temu. Pamiętam moment, kiedy natknęliśmy się na te olbrzymy. Wisiały na samym końcu obszernego...
"Publikacja koncentruje się na późniejszym okresie twórczości malarza, między latami 60/70. Liczne powstałe wówczas prace artysty wyzbyte znamion konwencjonalnej portretowości dają się ująć terminem głowy lub maski. Ich wyjątkowość pozwala na wyodrębnienie z całego ouvre artysty i skonfrontowanie z jego doświadczeniem egzystencjalnym.
Nacht-Samborski był w jednej osobie świadkiem i niedoszłą ofiarą Zagłady, ocalonym i ocalającym innych. Dzisiejsza socjologia umieszcza go w grupie żydowskich Polaków. Wystawa nie zawężając możliwości interpretacyjnych jego dzieła ma za zadanie podsunąć jedną z wielu...
"Wystawa Wilno, Vilnius, Vilne 1918-1948. Jedno miasto wiele opowieści ukazuje to miasto w wyjątkowo skomplikowanym okresie historycznym, gdy przechodziło z rąk do rąk, a okupacje i wojny wpływały na jego strukturę społeczną, populację, architekturę i urbanistykę. Wieloczęściowa narracja pokazuje, jak artyści ówczesnego wieloetnicznego i wielokulturowego Wilna polscy, litewscy, żydowscy, białoruscy postrzegali swoje miasto. Wśród twórców, których dzieła zaprezentowano na ekspozycji, znajdują się Ferdynand Ruszczyc, Jan Bułhak, Ludomir Sleńdziński, Bronisław Jamontt, Michał Rouba, Jerzy Hoppen, Hanna Milewska,...
"Hasło żelazny kapitał ducha to fragment wypowiedzi Schulza z listownego wywiadu, udzielonego w 1935 roku Witkacemu dla „Tygodnika Ilustrowanego”. Metaforycznie opisuje zbiór fundamentalnych wrażeń, obrazów i motywów, które spinają i definiują sztukę każdego twórcy. Według Schulza są to treści, do których dochodzi się na wczesnym etapie rozwoju duchowego, a cała dalsza twórczość polega już tylko na nieustannym powrocie do tych samych, kształtujących tożsamość, motywów".
"Przyszedł na świat w zasymilowanej rodzinie żydowskich handlarzy jako Henryk Hayden-Wurcel. Pierwsze studia rozpoczął w Instytucie Politechnicznym, następnie kształcił się w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych[1] pod kierunkiem Konrada Krzyżanowskiego. Do Paryża przyjechał w 1907 roku".